Bok&Geit, Herman van de Wijdeven

bok300 x_200Het liefdesverhaal van een jongen en een meisje is misschien nooit echt gebeurd. Maar in het Nederlandse dorpje Thorn had het heel gemakkelijk wel kunnen gebeuren. 
Dat vertelt ons het programmafoldertje bij de voorstelling Bok & Geit van theater PEG. Voorgenoemd productiehuis bewandelt nooit of te nimmer de platgetreden paden waar de meeste liefhebbersgezelschappen zich aan bezondigen, namelijk de platvloerse klucht of komedie die doorgaans moet zorgen voor de goed gevulde zaal. 
Neen deze mensen houden van toneel en wagen zich aan de wat moeilijkere stukken.
Om publiek zit men in theater PEG echter nooit verlegen. Weliswaar is hun zaaltje klein, maar zoals meestal, ook fijn. Bij een pintje en knabbeltje geniet je er steeds van verrassende stukken.

Deze keer werden we zelfs enigszins wat overdonderd, er waren haast meer spelers dan bezoekers. 

Toch wordt het liefdesverhaal maar gespeeld door twee spelers, de rest van het podium wordt gevuld door een heuse fanfare. Mogelijk hebben wij ons meer geamuseerd met de harmoniemuziek dan met de vertelling van het verhaal. In feite gaat het over een weerzien van twee mensen die vierendertig jaar geleden een oogje op elkaar hadden maar nooit de stap namen zich aan elkaar te binden. 

Lees verder:Bok&Geit, Herman van de Wijdeven

Zullen we het liefde noemen, P. Wittenbols

Zullen we_het_liefde_Zullen_we_het_liefde6_400_x_266Het gezelschap Theater PEG, met als thuisbasis hartje Seefhoek, laat zich duidelijk niet leiden door de wetten van de commercie.  De initiatiefnemers zouden het zich zeer gemakkelijk kunnen maken door op de kar te springen van de traditionele komedie, wat doorgaans de stelregel blijkt te zijn bij andere liefhebbersgezelschappen. De lat wordt hier een ietsje hoger gelegd.

Bij de stukken die zij op het podium brengen wordt doorgaans de kaart getrokken van de psyche van de mens. Neen versta ons niet verkeerd er zal gelachen worden maar de dubbele boden is steeds aanwezig. Deze maal is dit niet anders met de productie Zullen we het liefde noemen.

Lees verder:Zullen we het liefde noemen, P. Wittenbols

Festen, Thomas Vinterberg

festen atvWij houden niet van platgetreden paden. Een knappe slagzin, maar deze moet dan wel waargemaakt worden. Meteen moeten we erbij vertellen dat Theater Peg er resoluut in slaagt telkens te voldoen aan deze leuze. De meeste amateursgezelschappen trekken steevast de kaart van het blijspel of comedy genre. Dat is logisch want vele theaterliefhebbers associëren toneel nog altijd met een avondje goed lachen. Zo lopen de zalen snel vol en blijft het financieel plaatje gezond.

Bij Theater PEG houdt men echter van uitdagingen en zoekt men andere paden op. Dat is goed, want zo krijgen we niet overal hetzelfde voorgeschoteld. En wij zijn blijkbaar niet alleen met deze stelling, want het zaaltje aan de Vliegenstraat blijkt avond na avond steeds goed gevuld. Hieruit leiden we af dat er eveneens een groot publiek voorhanden is dat houdt van de stevige kost. De nieuwste creatie van PEG is dat zeker.

Lees verderFesten, Thomas Vinterberg

Koken met Elvis, Lee Hall

koken met_elvis_ATVKoken met Elvis, van Theater PEG, is om het zacht uit te drukken geen alledaagse theaterervaring. Een liefhebbersgezelschap dat het waagt een stuk van dit allooi op te voeren verdient zeker al een pluim. Meestal kiezen producenten uit het amateurscircuit voor veiligheid. Een amusant stukje zonder al te veel maatschappelijke kritische items zorgt doorgaans voor goed gevulde zalen waardoor hun financieel plaatje gezond blijft. Bij theater PEG vertrekt men van een heel ander standpunt, zijnde durf. Maar dan zonder de wens van het publiek om zich te amuseren, uit het oog te verliezen. De rede waarom  hun zaaltje aan de Vliegenstraat dan ook steeds afgeladen vol zit.

 Niet anders met hun laatste creatie Koken met Elvis van Lee Hall(de auteur van Billy Elliot). In deze gitzwarte en groteske komedie ontmoeten we een lichtelijk ontspoorde familie. Vader heeft een auto-ongeluk gehad waardoor hij noodgedwongen volledig verlamt door het leven moet gaan. Zijn vrouw lijdt aan anorexia en kan er bovenop de fles niet bij laten. Maar waar ze haar vooral niet kan van onthouden zijn haar seksuele driften. Bij de kleinste amoureuze vonk slaat ze in vuur en vlam. De dochter is haar tegenpool wat betreft voeding. Naomi schrokt zich als het ware te pletter. Toch wordt het spreekwoord, de appel valt niet ver van de boom, nog maar eens bewaarheid.

Lees verder:Koken met Elvis,  Lee Hall

Het weekend, Michael palin

Zelfkritiek

 

affiche hondje_325_x_536

Als de heren van Monty Python zich aan het creëren van een theaterstuk begeven, kan de wereld zich aan vanalles verwachten. Het burleske, tot in het overdrevene toe, is dan nooit ver weg. Niemand of niets is veilig voor hun anarchistische grappen en grollen.
Maar kijk, af en toe komt er eens iets anders uit hun prettig gestoorde breinen. Het weekend vanMichael Palindat nu door theater PEG wordt opgevoerd, is zo een iets anders stuk. Niet minder grappig, niet minder met een scherpe pen geschreven, maar het is deze maal niet de maatschappij op zich die het moet ontgelden.

Het weekend gaat over een familie Doorsnee, waarvan de heer des huizes al lang in een slof veranderd is die alles maar over z'n kant laat gaan omdat reageren toch geen zin heeft, een oerdomme echtgenote met bepaald nogal wat Schone-Schijnmaniertjes en de nodige familiale aanhang die hem alleen maar het leven zuur maakt.

Lees verder:Het weekend, Michael palin