Koken met Elvis, van Theater PEG, is om het zacht uit te drukken geen alledaagse theaterervaring. Een liefhebbersgezelschap dat het waagt een stuk van dit allooi op te voeren verdient zeker al een pluim. Meestal kiezen producenten uit het amateurscircuit voor veiligheid. Een amusant stukje zonder al te veel maatschappelijke kritische items zorgt doorgaans voor goed gevulde zalen waardoor hun financieel plaatje gezond blijft. Bij theater PEG vertrekt men van een heel ander standpunt, zijnde durf. Maar dan zonder de wens van het publiek om zich te amuseren, uit het oog te verliezen. De rede waarom hun zaaltje aan de Vliegenstraat dan ook steeds afgeladen vol zit. |
 |
Niet anders met hun laatste creatie Koken met Elvis van Lee Hall(de auteur van Billy Elliot). In deze gitzwarte en groteske komedie ontmoeten we een lichtelijk ontspoorde familie. Vader heeft een auto-ongeluk gehad waardoor hij noodgedwongen volledig verlamt door het leven moet gaan. Zijn vrouw lijdt aan anorexia en kan er bovenop de fles niet bij laten. Maar waar ze haar vooral niet kan van onthouden zijn haar seksuele driften. Bij de kleinste amoureuze vonk slaat ze in vuur en vlam. De dochter is haar tegenpool wat betreft voeding. Naomi schrokt zich als het ware te pletter. Toch wordt het spreekwoord, de appel valt niet ver van de boom, nog maar eens bewaarheid. Als er mannelijk schoon te bespeuren valt blijkt bij dochterlief eveneens een ongebreidelde drang naar seks zich te ontwikkelen. Wanneer ma de scharrel Joeri mee naar huis brengt beginnen de poppen te dansen. Pa, die in een vorig leven Elvis-imitator was kijkt als een plant van de zijlijn toe...
Theater PEG laat het publiek een provocerend en komisch kijkje nemen op de handicaps van het leven. De ingrediënten die ze hanteren om het geheel luchtig te houden zijn eten, seks en de muziek van de Elvis, live gespeeld door een heus orkest.
De taal die de spelers gebruiken hoort thuis in de rode oortjes sfeer. Kijkers die geshockeerd raken wanneer men het over pijpen heeft zullen nog ongemakkelijker worden bij het aanschouwen van?(sterk, wij verklappen nooit iets uit de biecht)
Natuurlijk zit er hier en daar een mankementje in de voorstelling, we bevinden ons immers bij een zuiver liefhebbersgezelschap. Maar het is lovenswaardig hoe het geheel in elkaar is gestoken. De vondsten zijn subliem, de regie van Jacques Peustjens gebalanceerd en het spel van de gehele cast sterk. Als we dan toch iemand op het bovenste schavotje moeten plaatsen dan houden we het deze keer bij Kurt Dhondt, die met zijn rol van Joeri de superviseur zich een fameus visitekaartje heeft toebedeeld. Natuurlijk mogen we ook de huisband niet vergeten te vernoemen die de imitator-king knap wist te begeleiden.
Het volgende heeft niet veel meer met het stuk te maken, of toch? Na afloop bleef er veel volk aan de toog hangen. Wat bewijst dat het publiek zich geamuseerd had. De liedjes van Elvis bleven bij mij nog lang nazinderen en na een veel te kort slaapje werd de kernspreuk uit het stuk meteen ook mijn dilemma van de dag: It s to be hard to be the King.
Onze afsluiter: Een gore en absurde komedie met veel muziek die aanleiding geeft voor een fijn avondje uit met vrienden.
(Swa Van de brul)
Gezien: 9-02-2008
Locatie: Theater PEG
Productie: Theater PEG
|
